Την πρώτη σχολική βδομάδα ο μικρός μου δεν πήγε στο σχολείο. Η δασκάλα τους θα έλειπε και έτσι δεν υπήρχε λόγος να πηγαίνει από τάξη σε τάξη. Αν λάβουμε υπόψη μας και τις ιώσεις ήταν μια καλή ευκαιρία να προφυλαχτούμε.  Δεν έπρεπε να είναι όμως και μία χαμένη βδομάδα. Φυσικά μετά από διακοπές Χριστουγέννων και ενώ η δασκάλα δεν έχει επιστρέψει δεν είναι δυνατόν να καθίσεις εύκολα ένα 6χρονο να διαβάσει. Και γιατί άλλωστε; Όταν μπορούμε να μάθουμε παίζοντας;




Και αφού στο σχολείο μιλάνε τόσο για αριθμούς και νούμερα ευκαιρία στο σπίτι να μιλήσουμε για τον κόσμο γύρω μας.  Αποφάσισα να του δείξω πως ο ουρανός δεν είναι πάνω από τη γη όπως πίστευε αλλά γύρω της. Και να συζητήσουμε για τη μέρα και τη νύχτα. Γιατί ενώ εμείς έχουμε μέρα η θεία στην Αμερική έχει νύχτα;




                     Πήραμε λοιπόν ένα χαρτόκουτο και κόψαμε τα πλαϊνά κομμάτια.






Κάναμε μια τρύπα στη δεξιά μεριά και  χωρίσαμε το κουτί στα δυο. Από την μια κολλήσαμε μπλε τσόχα για τη μέρα και από την άλλη  μαύρη για τη νύχτα. Κόψαμε και ήλιο και σύννεφα.





Στη συνέχεια στερέωσα μια μπάλα από φελιζολ σε μια οδοντογλυφίδα  και την οδοντογλυφίδα ενα πορτοκαλί. Τη ζωγράφισα με μπλε και αφού στεγνώσει προσθέσαμε κάποια πράσινα κομμάτια για τις ηπείρους. Για να τη στερεώσουμε στο κουτί έβαλα στη βάση του ένα μικρο κομμάτι πλαστελίνη. Εκεί καρφώσαμε τη γη ώστε να γυρίζει.




Στη συνέχεια βάλαμε έναν φακό στην τρύπα. Η γη μας από τη μια πλευρά ήταν φωτισμένη και από την άλλη σκοτεινή. Καθώς την περιστρεφαμε γινόταν εναλλαγή μέρας και νύχτας.








 Την επόμενη φορά λέω να φτιάξουμε το πλανητικό μας σύστημα. Εσείς πως μάθατε στα παιδιά για την κίνηση της γης και τη μέρα και τη νύχτα;







Δεν ξέρω για σας αλλά εγώ όταν ήμουν μικρή με την αδερφή μου και τα ξαδέρφια μου φτιάχναμε σκηνουλες από σεντόνια. Προσπαθούσαμε να κάνουμε τα σπιτάκια μας όσο πιο μεγάλα και ευρύχωρα γινόταν. Χρησιμοποιούσαμε τους καναπέδες για βάση ή τα κρεβάτια και μαξιλάρια και καρέκλες για στηρίγματα. Ήταν το μέρος που μπορούσαμε να κρυφτούμε και να μείνουμε μόνοι μας.  Μπορεί οι γονείς να μας έβλεπαν και να ήξεραν που είμαστε αλλά εμείς δεν βλέπαμε έξω και αυτό είχε σημασία.

Βέβαια υπάρχουν και άλλοι τρόποι να έχουν τα παιδιά τον μυστικό τους χώρο με τη βοήθειά σας. Σήμερα λοιπόν στη στήλη παιδικά δωμάτια θα σας παρουσιάσουμε τρόπους για να φτιάξετε για τα παιδιά σας τα προσωπικά τους κρησφύγετα




Dining by Design SF Press Preview 2011



Θα ξεκινήσουμε από απλές και οικονομικές λύσεις. Πάρτε παλιά χαρτόκουτα και ενώστε τα ώστε να σχηματίσετε  ένα σπιτάκι για τα παιδιά. Στα παράθυρα κρεμάστε ή πιο απλά κόλληστε στο πάνω μέρος τους κουρτίνες σε φωτεινά χρώματα. αφήστε τα παιδιά να χρωματίσουν τους τοίχους ή να γράψουν τα μηνύματα που θέλουν. Μην απογοητευτείτε αν γράψουν  ΜΑΚΡΙΑ, ΑΠΑΓΟΡΕΥΤΑΙ Η ΕΙΣΟΔΟΣ.





Kids Bedroom



Αν τα παιδιά σας έχουν ένα υπερυψωμένο κρεβάτι ή χρησιμοποιούν κουκέτα  απλά  βάλτε κουρτίνες, ένα πουφ και ένα καλάθι με τα αγαπημένα τους βιβλία.




Cary Bernstein Architect Eureka Valley Residence




Υπάρχει και η κλασική λύση. Τα ντουλάπια. Δεν ξέρω αν το επιχειρήσατε ποτέ αλλά εγώ χωνόμουν όπου έβρισκα.  Τώρα βέβαια σαν μαμά δεν την βρίσκω και πολύ καλή ιδέα!








Tiny Totem Children

Θέλατε ποτέ να παίξετε τους ινδιάνους; Αν ναι θα λατρέψετε όπως και εγώ τις σκηνουλες αυτές.



Eureka Street House


Όσοι έχουν σκάλες μιλάνε πάντα για χαμένους χώρους. Είμαι σίγουρη ότι τα παιδιά θα ενθουσιαστούν με το δικό τους μυστικό παιδότοπο. 




Danalda Residence


Αν πάλι έχετε το χώρο χωρίστε με γυψοσανίδες ένα κομμάτι του σαλονιού και βάλτε εκεί τα αγαπημένα τους παιχνίδια. Ναι θα χάσετε λίγο χώρο αλλά μην μου πείτε ότι προτιμάται τα τουβλάκια και τα αυτοκινητάκια διασπαρτα στο πάτωμα και τις κούκλες να πιάνουν θέση στους καναπέδες!


Bergen Street Residence
Photo by CWB Architects - Search contemporary kids' room pictures



Οποια λύση και αν επιλέξετε να ξέρετε ότι τα παιδιά χρειάζονται την προσωπική τους ζώνη. Και θα εκτιμήσουν πολύ την ιδέα σας να τους παρέχεται τέτοιο χώρο.



Πριν  από μερικές μέρες τα αγόρια μου πήγαν  με  τη γιαγιά τους στο χωριό. Ταξίδεψαν με το τρένο. Το ταξίδι διαρκεί  αρκετές ώρες και   είχα την έννοια με τι θα απασχολούνταν. Από την άλλη δεν ήθελα να φορτωθούν οι βαλίτσες με πολλά παιχνίδια. Άλλωστε τις είχα γεμίσει με ρούχα. Για την ακρίβεια με όλα τους τα ρούχα. Έτσι για να γλυτώσω   όγκο  έφτιαξα μερικά εκτυπώσιμα, βρήκα και μερικά στο διαδίκτυο ,τα εκτύπωσα και τα πλαστικοποίησα ώστε να μπορούν να χρησιμοποιηθούν πολλές φορές. Τα έβαλα σε ένα ντοσιέ  και πήρα  ένα ειδικό μαρκαδόρο.





Παιχνίδια για το ταξίδι


1) bingo road

Στο παιχνίδι αυτό το παιδί καλείται να βρει κατά τη διάρκεια της διαδρομής όλα τα αντικείμενα που βλέπει στην εικόνα.

2) κρεμάλα
Η γνωστή σε όλους μας κρεμάλα είναι ένας πολύ εποικοδομητικός τρόπος να περάσει η ώρα. Διαλέξτε λέξεις ανάλογα με την ηλικία του παιδιού. Καθώς μεγαλώνουν μπορούμε να εμπλουτίζουμε το λεξιλόγιο που χρησιμοποιούμε και το παιδί να μαθαίνει παίζοντας.

3) τελίτσες
Δεν ξέρω αν παίξατε ποτέ αυτό το παιχνίδι. εγώ πάλι του είχα αδυναμία. Ο κάθε ένας βάζει εναλλάξ από μια γραμμή ενώνοντας δύο τελείες. Όποιος καταφέρει να συμπληρώσει ένα κουτάκι γράφει το αρχικό του ονόματός του. Νικητής είναι αυτός που θα καταφέρει να συμπληρώσει τα περισσότερα
κουτάκια.

4) τρίλιζα
Νομίζω ότι αυτό το παιχνίδι δεν χρειάζεται συστάσεις.


5) φιδάκι
Εκτός από τα δικά μου εκτυπώσιμα δεν θα μπορούσα να μην εκτυπώσω το φιδάκι που ετοίμασε η Ελένη από το CraftWithMom.

*πατήστε τη λέξη που αντιστοιχεί στο παιχνίδι για να οδηγηθείτε στο δωρεάν εκτυπώσιμο

Εκτυπώστε επίσης έναν μικρό χάρτη για τα παιδιά. Δείτε μαζί τη διαδρομή και ζητήστε τους να σημειώνουν τις πόλεις και τα χωριά που συναντάτε. Αν είναι εφικτό σταματήστε σε ενδιάμεσους σταθμούς που έχουν αρχαιολογικό ενδιαφέρον και συζητήστε με τα παιδιά για τα γεγονότα. Μπορεί το  ταξίδι σας να διαρκέσει παραπάνω αλλά σίγουρα θα έχουν μάθει πολλά.

Μπορείτε να βρείτε ακόμα πιο πολλές ιδέες για παιχνίδι στην ανάρτησή μας busy bags.  Παιχνίδια μνήμης, παιχνίδια για τα χρώματα και παρατηρητικότητας.

Μην ξεχάσετε να εκτυπώσετε τους αγαπημένους τους ήρωες και τα ζωάκια που προτιμούν  για να τα ζωγραφίσουν. Εμείς διαλέξαμε  colouring pages με τα χελωνονιντζάκια, τον spiderman και τον batman.

Εκτός όμως από τα εκτυπώσιμα μπορείτε αν έχετε χώρο να κάνετε πολλά ακόμα. Βρήκα ένα πλήρες
παιδικό κιτ απασχόλησης  από το blog ανθομέλι που θα σας δώσει πολλές ιδέες.


Μπορεί να ετοίμασα τόσα αλλά  τα παιδιά μου τα χρησιμοποίησαν ελάχιστα. Βλέπετε στο διπλανό κουπέ από το δικό τους ο Οσε είχε διαμορφώσει έναν μικρό παιδότοπο και το  ταξίδι πέρασε δίχως να το καταλάβουν.  Επειδή θα γυρίσουν με αυτοκίνητο  είμαι σίγουρη ότι θα βρουν τα παιχνίδια αυτά πολύ χρήσιμα.

Καλό ταξίδι σε όλους.

Τα σχολεία τελειώνουν και εμείς ετοιμάσαμε τα δώρα για τους δασκάλους και τις δασκάλες. Ομως πριν σας πω για αυτά θα ήθελα να σας διηγηθώ όλη την ιστορία σχετικά με τις κατασκευές αυτές.





Πριν από έξι χρόνια ενώ ήμουν έγκυος ο μεγάλος μου γιος είχε ανακαλύψει τις ψηφίδες από γνωστό κατάστημα. Καθότανε ήσυχος και έφτιαχνε  διάφορα σχήματα .Ξαφνικά πλησιάζει και μου λέει ''Έβαλα μία ψηφίδα στη μύτη μου και τώρα δεν μπορώ να τη βγάλω''. Ήταν Αύγουστος. Ο μπαμπάς του έλειπε στη δουλειά αρκετά μακριά και οι γείτονες έλειπαν διακοπές ενω εγώ ήμουν εννέα μηνών έγκυος. Δεν ήξερα τι να κάνω. Παρόλο που είχα σταματήσει να οδηγώ τον πήγα στο πλησιέστερο Κέντρο Υγείας με το αυτοκίνητο. Δυστυχώς δεν κατάφεραν να να βρουν τη ψηφίδα. Και με παρέπεμψαν στο Παίδων. Το Παίδων 40 km μακριά. Αλλά δεν μπορούσα να περιμένω κάποιον να έρθει και έτσι ξεκινήσαμε να πάμε . Ούτε κι εκεί κατάφεραν να βρουν την ψηφίδα οπότε γυρίσαμε σπίτι. Ίσως είπαν να μην την είχε βάλει τελικά μέσα στη μύτη.




 Από τότε όμως αποφάσισα να μην το διακινδυνεύσω ξανά. Έβαλα τις ψηφίδες το γκαράζ και δεν τις ξαναέβγαλα. Φέτος όμως ο μικρός μου γιος έπαιζε  συχνά στο νηπιαγωγείο με  τις ψηφίδες.  Μου έφτιαχνε καρδούλες και μου της έφερνε  το μεσημέρι στο σπίτι. Παρόλο που οι δασκάλες με ενθάρρυναν να δώσω ψηφίδες το παιδί εγώ φοβόμουν. Μέχρι που μια μέρα πήγε στο γκαράζ με τον παππού του και  τις έφερε επάνω ο ίδιος. Αποφάσισα να τους εμπιστευτώ ξανά. Εξηγήσαμε και πάλι ότι δεν τις βάζουμε στη μύτη ή στο στόμα και αρχίσαμε τις κατασκευές.



Μια μέρα αποφάσισα από το να κάνουμε κυκλους, καρδιες, τετράγωνα, και γενικά ακανόνιστα σχήματα όπου έμπαιναν οι ψηφίδες σε διάφορα χρώματα τελείως ανακατεμένες να προσπαθήσουμε να φτιάξουμε σχέδια με τον μικρό. Έτσι έψαξα στο ίντερνετ και βρήκα διάφορα σχέδια με ψηφίδες . Ξεκινήσαμε με τον Ντόναλντ και στη συνέχεια με τον πλούτο. Ακολούθησαν η ελληνική σημαία, η ομπρελίτσα, το σπιτάκι και φυσικά το σήμα του ΠΑΟΚ .



Καπως  έτσι μας ήρθε η ιδέα να φτιάξουμε κάτι που θα μπορούσαν να το κάνουν δώρο στους δασκάλους. Πήραμε ποτήρια της αρεσκείας μας. Και φτιάξαμε μικρά στρογγυλά φρουτάκια με τρύπα στη μέση για να μπαίνει το καλαμάκι . Ένα εύκολο δωράκι που θα το έχουν φτιάξει τα παιδιά και ταυτόχρονα πολύ χρήσιμο για να προστατεύεται ο χυμός ή το νερό μας από τα έντομα το καλοκαίρι.



Στην προσπάθεια μας αυτή μάθαμε αρκετά πράγματα για τις ψηφίδες. Για παράδειγμα δεν πρέπει να βγάζετε το σχέδιο από τη βάση του πριν κρυώσει τελείως. Διαφορετικά θα λυγίσει στη συνέχεια καθώς κρυώνει και το αποτέλεσμα δεν θα είναι ωραίο. Επίσης μην μετρήσετε την τρύπα για το  καλαμάκι  πριν ζεστάνετε το σχέδιο. Και αυτό γιατί όταν το ζεστάνετε  οι ψηφίδες  ελαφριά μεγαλώνουν με αποτέλεσμα το καλαμάκι στη συνέχεια να μη χωράει. Αφήστε λίγο μεγαλύτερο περιθώριο. Για να τοποθετείται με ευκολία το καλαμάκι και να μπορεί να κινείται λίγο στο χώρο. Ένα ακόμα σημαντικό στοιχείο είναι αυτό που ανακαλύψαμε όταν ο μεγάλος μου γιος αποφάσισε να σιδερώσω και εκείνος ένα από τα σχέδια. Μην πατήσετε το κουμπί του ατμου  στο σίδερο. Ο ατμός θα περάσει το σχέδιο και κατά πάσα πιθανότητα θα καταστρέψει τη βάση .


Αν θέλετε και εσείς να φτιάξετε σχέδια με ψηφίδες μπορείτε να επισκεφτείτε τη σελίδα μας στο Pinterest και συγκεκριμένα τον ειδικό πίνακα που λέγεται pyssla beads για να δείτε πολλά ακόμα σχέδια.

Στο νηπιαγωγείο που πήγαινει o μικρός μου ζουν δύο μικρά αρκουδάκια. Ο Πάρης και ο Χάρης. Είναι φίλοι των παιδιών και κάθε Παρασκευή ενα παιδάκι φιλοξενεί στο  σπίτι του τον Χάρη η  τον Πάρη ανάλογα με το τμήμα που ανήκει. Έτσι τη βδομάδα που κατέφθασε η μπέμπα μας είχαμε και έναν δεύτερο επισκέπτη.  Τον Χάρη.





Ο Χάρης έφτασε μαζί με τη βαλίτσα του. Ναι, ο μικρός μας αρκούδος έχει μια μεγάλη βαλίτσα με όλα του τα υπάρχοντα. Έχει καταρχήν ρούχα. Jean παντελόνια αλλά και πιο ελαφριά για το καλοκαίρι, καρό πουκάμισα, μπλούζες, μπουφάν, κάλτσες και φυσικά παπούτσια. Τα παιδιά στις δύο μέρες που φιλοξενούν τον Χάρη τον ντυνουν και τον παίρνουν μαζί τους σε κάθε βόλτα πήγαινουν.  Για να πάει βόλτα όμως  δεν ξεχνά να χτενιστεί και να βάλει τα γυαλιά ηλίου του  .Εδώ ο μικρός μου προσπαθεί να του βάλει τα παπούτσια και φυσικά να μάθει να δένει τα κορδόνια του Χάρη.


Στη βαλίτσα του επίσης  θα βρει κανείς  οδοντόβουρτσα, οδοντόκρεμα , μπουρνούζι ,πετσέτα ,αφρόλουτρο και σφουγγάρι.  Μέσα από αυτή τη διαδικασία δίνεται η δυνατότητα στη μαμά να συζητήσει με το παιδί της πόσο σημαντικό είναι  να προσέχουμε τη καθαριότητα μας  και μαζί με το Χάρη να διασκεδάσουν την ώρα του μπάνιου.

Όπως καταλαβαίνετε από τη βαλίτσα δεν θα μπορούσαν να λείπουν και τα είδη φαγητού. Ο Χάρης  έχει το δικό του μπολ φαγητού, το δικό του ποτήρι, κουτάλι, μπιμπερό  για να τρώει μαζί με την οικογένεια.



Τέλος για την ώρα του ύπνου εκτός απ' τις πυτζάμες του υπάρχει ένα μικρό βιβλιαράκι  με το αγαπημένο του παραμύθι, Το αγαπημένο του μικρό αρκουδάκι επίσης που  το παίρνει αγκαλιά την ώρα που κοιμάται  και μία εικόνα της Παναγίας για να πει την προσευχή του πριν κοιμηθεί .

Σύμφωνα με το πρόγραμμα αυτό το παιδί πρέπει να περιποιείται μόνο του τον Χάρη όλο το Σαββατοκύριακο. Έτσι μαθαίνει να είναι πιο υπεύθυνο για τον εαυτό του. Αφού μπορεί να ντύνει το Χάρη μπορεί και τον εαυτό του. Εκτός όμως από την περιποίηση του αρκούδου είναι υπεύθυνο για να μη χαθεί κανένα αντικείμενο από τη λίστα του Χαρη. Ένα καλό παράδειγμα δηλαδή για να μαζεύει και τα δικά του πράγματα. Σε εμάς ο Χάρης ήρθε ακριβώς την κατάλληλη στιγμή. Ο γιος μου είχε  το δικό του φίλο να προσέχει οπως ακριβώς φροντίζει η μαμά το μωρό. Είχε ενθουσιαστεί. Σε βαθμό που σκέφτομαι να του δώσω έναν αρκούδο που έχουμε και να φτιάξουμε τη δική μας βαλίτσα.


Το σημαντικότερο όμως μέρος έρχεται όταν το παιδί επιστρέφει τον Χάρη στο σχολείο τη Δευτέρα.  Μαζί με το Χάρη έχει μαζί του αρκετές φωτογραφίες της οικογένειας και των αγαπημένων του παιχνιδιών. Τις δείχνει στους συμμαθητές του και εκείνοι του κάνουν ερωτήσεις για να το γνωρίσουν καλύτερα. Είναι η δική του βδομάδα. Με αυτό τον τρόπο όλα τα παιδιά μαθαίνουν τους συμμαθητές τους και δένονται περισσότερο. Κάνουν  επίσης κατασκευές για το φίλο τους  στις οποίες γράφουν τι αγαπούν στο συμμαθητή τους Και ο ίδιος γράφει τις αγαπημένες του ασχολίες και τα όνειρά του.   Για να θυμάται όσα ήθελε όταν ήταν 5 χρονών.  Πρόκειται για μια υπέροχη δριαστηριότητα για την οποία αξίζουν πολλά μπράβο στις δασκάλες του νηπιαγωγείου. Μακάρι να συναντάμε πάντα τόσο αξιόλογες δασκάλες  και τα επόμενα χρόνια.










Όταν ο μεγάλος μου γιος έγινε 3 του πήραμε τα πρώτα playmobil. Από τότε κόλλησε. Μέσα σε λίγους μήνες είχε αποκτήσει πολλά κομμάτια. Βλέπετε όλοι είχαν αντιληφθεί την αδυναμία του και  του έπαιρναν δώρο από τα μικρά ανθρωπάκια. Παππούδες γιαγιάδες ,θειοι , θειες ,λοιποί συγγενείς αλλά και εμείς αγοράζαμε στον μικρό όλο και περισσότερα.  Το αποτέλεσμα ήταν να μην εκτιμάει τόσο αλλά δώρα. 

 Σε κάποια γιορτή λοιπόν έρχεται μία θεία με ένα επιτραπέζιο. Πίστευα ότι δεν θα τραβούσε την προσοχή του αφού ήταν Χριστούγεννα και είχε πάρει και playmobil για δώρο.  Αντιθέτως ο μικρούλης μαγεύτηκε από το δώρο. Ώρες ολόκληρες καθόταν και έπαιζε μαζί του. 

Πρόκειται για το  ''ΑΤΛΑΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ - Ηλεκτρονικός χάρτης'' .



  Σήμερα ανοίξαμε το χάρτη με τον μικρό μου γιο.Αν και είναι 2 ετών και η εταιρεία γράφει από 4 και εκείνου του άρεσε πολύ. Βεβαία ένα παιδί 2 ετών δεν συγκεντρώνεται αρκετή ώρα σε ένα παιχνίδι , ούτε έχουν αρκετή δύναμη τα δαχτυλάκια του για να λειτουργήσει ο χάρτης αλλά μαζί με τη μαμά μπορούν να ανακαλύψουν τα ζωάκια από τόσο μικρά.



 Τέλος  να πω ότι έχω βάλει στο μάτι και  το ''Ηλεκτρονικός ΧΑΡΤΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ '' αλλά περιμένω να μεγαλώσει κάνα δύο χρόνια  για να το πάρουμε. Εκτιμώ πολύ το μάθημα της γεωγραφίας αλλά  δεν μπορώ να πω ότι έμαθα και πολλά στο σχολείο. Είχα πάντα άριστα αλλά δεν θυμόμουν μετά το σχολείο ούτε τα βασικά. Μέχρι που σαν φοιτήτρια ανακάλυψα το travel channel και τις εκπομπές τέτοιου είδους. Είναι ένα μάθημα που μπορεί να γίνει με τόσο όμορφο και διασκεδαστικό τρόπο  που δεν σκοπεύω να αφήσω το παΐδι μου να μείνει κολλημένο σε ένα βιβλίο.



Μάλιστα κυκλοφορούν τόσα ηλεκτρονικά παιχνίδια καθώς και ντοκιμαντέρ στο y -tube  που θα ήταν κρίμα να χαραμίσει το χρόνο του πάνω από ένα βιβλίο χωρίς να θυμάται μετά από λίγο καιρό αυτά που διάβασε.

Νομίζω ότι τα παιδιά σήμερα είναι αρκετά τυχερά. Αν τα βοηθήσουμε μπορούν να μάθουν τόσα πολλά με ευχάριστο τρόπο .


(Το κειμενο δεν εχει σπονσοραριστει. Προκειται για προσωπικη εμπειρια)